De GESEL Jeugdzorg

De boodschapper van de gesel jeugdzorg

onderzoek falend jeugdzorg

leave a comment »

Stop Jeugdzorg Leugens
10 oktober 2014 ·
‪#‎Door‬ Tj W Strubbe
De inzet van prof. Heertje is onderbouwd: ” In de vorige eeuw schreven al wetenschappers rapporten dat de jeugdhulpverlening van destijds te ondeskundig was om valide te ˊmetenˊ.
Prof. Rene Hoksbergen adviseerde in 2000 om voor een bepaalde ruime doelgroep een gespecialiseerde (deskundigen-)ingang te creëren, een op te richten stichting IBAP genaamd.
De SSF heeft in 2004 de regering geadviseerd om voor de diverse doelgroepen (pleeg- en adoptiekinderen; scheiding & omgangssabotage; laag-IQ-gezinnen; etc.) toegesneden gespecialiseerde doelgroepcentra in te richten zodat problemen juist gediagnosticeerd kunnen worden door echte deskundigen. Dat werkt met diagnostische waarheidvinding. Dat is effectiever. Dat helpt!
In die tijd adviseerde prof. R.J. van der Gaag om zwaargewichten in de ingang tot zorg voor jeugd te zetten (die uiteraard de client zelf zien en onderzoken).
In 2007 bevond Joseph J. Doyle jr. dat bij een bepaalde ernstige problematiek die tot Uithuisplaatsen zou leiden de kinderen die thuis belevn met hulpverlening er beter uit kwamen dan die kinderen die in pleegsetting werden geplaatst.
De bevindingen van prof. Jo Hermanns in Zeeland bevestigen dit voor Nederland: het aantal Uhp kan aanzienlijk (50–75%) omlaag doordat het efficienter is thuis echte hulpverlening op niveau te geven. (Diagnostieke hulptrajecten blijken ook gemiddeld goedkoper dan die van jeugdzorg, en zijn effectiever).
Waar het onderzoeksrapport van prof. N.W. Slot e.a. “909 zorgen” aantoonde dat slechts 28% van de OTS-sen na 2 jaren tot enige verbetering hadden geleid, doch de rest niet, en er wel verslechtering opdook, en dit onderzoek ondanks zijn advies om meer gedetailleerde herhaling niet werd gehonoreerd door Jz, moge het een teken zijn dat het niveau van jeugdzorg ondermaats is en blijft; op het niveau van slechts sociaal werk, zonder medische kennis, waar problemen – als die er echt zijn – qua medische oorzaak niet herkend worden. Daardoor gaan vele jeugdzorgwerkers en gezinsvoogden over tot insinuaties die de ouders – onterecht – beschuldigen om een dwangmaatregel-mandaat (Regeling Normbedragen Jeugdzorg: negatieve etikettering op kinderen) bij de rechter voor elkaar te krijgen, en de RvdK praat naar onderling protocol BJZ na als doorgeefluik.
Zo is er veel meer wetenschap die niet ge-ensceneerd is door BJZ, die wijst op het in feite ˊkwakzalverijˊ van het niveau jeugdzorg.
Dat kinderen ‘teruglopen’ naar huis, wat ze wettelijk mogen, wegens onveiligheidsgevoel in pleegsetting, en ouders hun kind tegen deze jeugdzorginzet willen beschermen, is onderduiken of onaangekondigd verhuizen naar het buitenland een kinderrecht ter bescherming van ongediagnosticeerde dwang – met oog op het recht op de hoogst mogelijke mate van gezondheid en daarbij passende gezondheidszorg (diagnose – therapie – echte inhoudelijke hulpverlening en orthopedagogische advisering). Het IVRK artikel 24 lid 1.
Het is eveneens duidelijk dat bij scheiding vaak jeugdzorg om de hoek komt kijken, maar dat deze beroepsgroep niet de gespecialiseerde deskundigheid (direct) laat inzetten om de ouders op hun ouderschappelijke verantwoordelijkheid te wijzen met enthousiasmerende uitleg, waardoor juist vele vechtscheidningen, omgangssabotage, ontstaan (niet door de wet van beider ouderschap doch door jeugdzorg die niet preventief werkt tegen onwetendheid en emotie).
Waarom BJZ en staatssecretaris Martin van Rijn zo zichzelf openbarend diskwalificeren als ondeskundig en de echte wetenschap negerend, zo rigide op het werkgelegenheidsniveau van jeugdzorg blijven staan, is tekenend voor deze jeugdzorg-beroepsgroep en -lobby.
Alva-mensen zijn geneigd de wetenschap de rug toe te keren als ‘te moeilijk’. Ze wten niet integraal te interpreteren. Dat zijn vaak ook politici die makkelijker meningen nalopen dan dat kinderen weg kunnen en mogen lopen van een door hen ervaren onveilige pleegsetting, die geleverd is door rigide jeugdzorg, die geen diagnostiek traject willen leveren die hun mening als ondeskundig zou kunnen openbaren. (Commissie Samson is vergeten; misbruik komt 100 x vaker voor onder toezicht, OTS+UHP).
De aanstaande jeugdwet met de wijkteams, gezinsmanagers, save-werkers, gezinsregisseurs, O&K-adviseurs, e.d., propageert een brede en ondiepe ingang voor zorg aan jeugd (op niet medisch niveau) die makkelijk doorgeleiding geeft naar pseudo-diagnostiek door jeugdzorg (BJZ met nieuwe namen).
Dit kan weer een aantal decennia onvrede (onrecht) opleveren met de gerechtvaardige roep van advocaten en ouders om ˊdiagnostieke waarheidsvindingˊ tegen een veelvoorkomende vorm van insittutionele of juridische kindermishandeling.
Dat kinderen beter af zijn thuis komt mede omdat de vertrouwde omgeving en het ˊkennenˊ van familie bijdraagt aan een positiever zelfbeeld en later voor de identiteitsfase waar de adolscent doorheen moet (adoptiewetenschap). Daar houdt geen sociaal werkster rekening mee.
Prof. Carlo Schuenegl sprak in 2013 over dwangzorg in de jeugdzorg: deze is contraproductief; met aandacht voor betere open communicatie en diagnostiek om te helpen. In 2003 zei hij dat men ouders moet koesteren als men een hart heeft voor kinderen.
Hopelijk gaat het hart van Van Rijn eens open voor deze feiten buiten BJZ om!
Vind ik leuk · Reactie ·
Delen
5 personen vinden dit leuk.
1 keer gedeeld
Marcel Pieters

Schrijf een reactie…

Stop Jeugdzorg Leugens Tj W Strubbe
Hoe kan een politicus, die zegt voor de veiligheid van het kind te gaan, nog beweren dat BJZ veilig zou zijn, als er ook nu rigide wordt gereageerd door BJZ (https://www.youtube.com/watch?v=0ewLryqLtAg…) door “Silvano” te willen straffen…Meer weergeven

DWDD met Korver WSG
De William Schrikker ‘Jeugdbescherming’, de WSG, beweert goede…
YOUTUBE.COM
Vind ik leuk · Beantwoorden · 2 · 10 oktober 2014 om 13:01

Advertenties

Written by marcel1961

juli 5, 2015 at 2:17 pm

Geplaatst in belangrijk

Neven functie ook in jeugdzorg

leave a comment »

Toeval of Niet Rechtspraak
HOME
RELATIES
CONTACT
Home / Relaties/ dhr. mr. W.M. Eijkelestam
dhr. mr. W.M. Eijkelestam
Rechtbank Gelderland

Beroepsgegevens en nevenbetrekkingen Rechterlijke Macht
“dhr. mr. W.M. Eijkelestam ”
Beroepsgegevens
Functie
Rechter-plaatsvervanger
Instantie
Rechtbank Gelderland
Datum ingang
01-04-2013
Nevenbetrekkingen
Functie
Lid Medisch Ethische Commissie
Instantie
Slingeland Ziekenhuis
Plaats
Doetinchem
Datum ingang
23-01-2012
Soort bedrijf/instantie
Onbekend
Bezoldigd
Ja
Functie
Voorzitter
Instantie
klachtencie., jongerenhuis (W. Jeugdzorg)
Plaats
Harreveld (Prisma)
Datum ingang
01-06-2004
Soort bedrijf/instantie
Stichting Horizon te Rotterdam
Bezoldigd
Ja
Functie
Voorzitter
Instantie
Klachtencie., jongerenhuis (W. Jeugdzorg)
Plaats
Harreveld (’t Anker)
Datum ingang
24-12-2002
Soort bedrijf/instantie
Stichting Horizon te Rotterdam
Bezoldigd
Ja
Functie
lid Kamer van Toezicht over notarissen en kandidaat-notarissen
Plaats
Zutphen
Datum ingang
24-12-2002
Datum eind
01-09-2011
Soort bedrijf/instantie
Onbekend
Bezoldigd
Onbekend
Voorgaande betrekkingen
Rechters maken ook hun hoofdbetrekking(en) voorafgaande aan hun benoeming tot rechter bekend. Dit geldt voor hoofdbetrekkingen tot een periode van zes jaar voorafgaande aan hun eerste benoeming als rechter, tenzij deze langer dan zes jaar geleden zijn uitgeoefend. Indien dit voor betrokkene geldt zal deze betrekking hierover vermeld staan. Is iemand langer dan zes jaar rechter, dan is geen arbeidsverleden meer opgenomen.
Historie beroepsgegevens
Functie
Rechter-plaatsvervanger
Instantie
Rechtbank Oost-Nederland
Datum ingang
01-01-2013
Datum eind
31-03-2013
Functie
Rechter-plaatsvervanger
Instantie
Rechtbank Zutphen
Datum ingang
01-09-2011
Datum eind
31-12-2012
Functie
senior rechter
Instantie
Rechtbank Zutphen
Datum ingang
01-01-2011
Datum eind
31-08-2011
Functie
Vice-president
Instantie
Rechtbank Zutphen
Datum ingang
01-01-2002
Datum eind
31-12-2010
Functie
Kantonrechter
Instantie
Kantongerecht Apeldoorn
Datum ingang
01-09-1995
Datum eind
31-12-2001
Functie
Kantonrechter plaatsver.vanger
Instantie
Kantongerecht Assen
Datum ingang
07-06-1993
Datum eind
31-12-2001
Functie
Kantonrechter plaatsvervanger
Instantie
Kantongerecht Emmen
Datum ingang
25-08-1993
Datum eind
31-12-2001
Functie
Kantonrechter plaatsvervanger
Instantie
Kantongerecht Meppel
Datum ingang
25-08-1993
Datum eind
31-12-2001
Functie
Rechter-plaatsvervanger
Instantie
Rechtbank Zutphen
Datum ingang
12-08-1996
Datum eind
31-12-2001
De rechterlijke ambtenaren met rechtspraak belast in een rechtbank zijn van rechtswege rechter-plaatsvervanger in de overige rechtbanken.
De rechterlijke ambtenaren met rechtspraak belast in een gerechtshof zijn van rechtswege raadsheer-plaatsvervanger in de overige gerechtshoven.
(Artikelen 40 lid 2 en 58 lid 2 Wet op de rechterlijke organisatie)
© 2015 Open State Foundation

Written by marcel1961

juni 8, 2015 at 1:42 pm

Geplaatst in belangrijk

with one comment

Jeugdzorg luistert niet

 

Uit de hele onverkwikkelijke geschiedenis van Sylvano

 blijkt voor de zoveelste keer dat:

 

Jeugdzorg niet luistert naar het kind

Jeugdzorg niet luistert naar deskundigen

Jeugdzorg niet luistert naar ouders

Jeugdzorg haar eigen belangen boven die van het kind stelt

uithuisplaatsing beëindigt en bepaalt

dat een kind naar huis kan,

 dat dit niet betekent dat het kind veilig is voor jeugdzorg.

Al te vaak gebeurt het dat jeugdzorg de uitspraak

 van de rechter aan haar laars lapt en bij een

andere rechter weer een spoedmachtiging uithuisplaatsing krijgt.

Written by marcel1961

november 10, 2014 at 9:20 pm

Geplaatst in belangrijk

remzi

with one comment

Met een IQ van 118 is Remzi Cavdar bovengemiddeld slim. Toch woonde de 20-jarige student de helft van zijn leven in instellingen voor geestelijk gehandicapten. Deskundigen dachten dat de jongen zwakzinnig was. Remzi wil nu excuses én een schadevergoeding.

Het heeft de vrouw haar baan gekost, maar zij heeft wel voor elkaar gekregen dat Remzi op zijn 16de uit de instelling kwam
Advocaat Korver
Remzi heeft vrienden, houdt van voetbal, doorloopt met het grootste gemak het laatste jaar van het mbo en heeft een ict-bedrijfje. Op het eerste gezicht een doodnormale jongen.

Maar zijn jeugd was allesbehalve normaal. De jongen, kind van Turkse ouders, wordt op zijn 4de uit huis geplaatst. Volgens hulpverleners is de kleuter zwaar verwaarloosd en heeft hij een grote ontwikkelingsachterstand opgelopen.

Remzi heeft het niveau van een 6 maanden oude baby: hij loopt niet, stoot enkel geluiden uit en weet niet wat speelgoed is. Remzi, die als zwakbegaafd wordt bestempeld, heeft vermoedelijk 2 jaar in totale afzondering met zijn moeder in Amsterdam geleefd. De buren weten niet van zijn bestaan. Remzi’s moeder is psychisch ernstig in de war en wordt opgenomen in een kliniek. Zijn vader zit in de gevangenis in Portugal.

Sindsdien gaat de kleuter tehuis in, tehuis uit met steeds opnieuw een andere diagnose. ‘Hij werd vanaf zijn 4de tussen de zwakbegaafden gezet, terwijl er constant signalen waren dat hij daar niet thuishoorde. Het was een levende nachtmerrie,’ beschrijft advocaat Richard Korver, die op verzoek van Remzi het woord voert.

Intelligent ventje
Op school komt de jongen in een klas met autisten terecht, later zit hij tussen de kinderen met gedragsproblemen. Er is volgens advocaat Korver maar één iemand die doorheeft dat Remzi een normaal intelligent ventje is. En dat is Bep, de vrouw die Remzi begeleidt als hij op zijn 9de even thuis bij zijn ouders woont.

Ondanks haar bemoeienis woont de jongen tot zijn 16de tussen zwakbegaafden en kinderen met gedragsproblemen. Een besluit van de William Schrikker Groep, de instelling waar Remzi van 1998 tot 2010 onder toezicht staat. ‘Het heeft de vrouw haar baan gekost, maar zij heeft wel voor elkaar gekregen dat Remzi op zijn 16de uit de instelling kwam,’ zegt advocaat Korver. Bep wil volgens de raadsman in de luwte blijven.

Ook Remzi’s ouders betwijfelen geregeld of hun kind wel op de goede plek zit. Vader Israf: ‘Remzi heeft in een instelling gezeten waar kinderen alleen maar in bed lagen. Daar hoorde mijn zoon niet tussen.’ Voor zijn neus ligt een dikke stapel papier. Het zijn tientallen rapportages van deskundigen, die volgens de vader steeds iets anders constateerden. ‘De uitslagen van de IQ-testen waren ook steeds anders. We wisten niet wie we moesten geloven.’ Ook kopieerde zijn zoon soms negatief gedrag van huisgenoten, vertelt hij.

Israf bladert in een vergeeld fotoboekje. De kleine Remzi kijkt met heldere ogen in de camera. ‘Er zijn veel fouten gemaakt. Dit mag nóóit meer gebeuren,’ zegt de vader bars.

Fluitend
Een IQ test in 2005 wijst een score van 108 uit, wat gelijk staat aan een gemiddeld intelligentieniveau. Maar het duurt nog 1,5 jaar voor Remzi de instelling voor geestelijk gehandicapten verlaat.

Hij verhuist naar een instelling voor kinderen met ernstige gedragsproblemen. Als enige van zijn klas mag hij naar het vmbo-t.

In 2008 volgt een nieuwe IQ-test, met een spectaculaire score van 118. Pas 2 jaar later, als Remzi 17 is, kan hij terug naar zijn ouders. Nu woont hij op kamers in Zaandam. Dit jaar wil hij beginnen aan de hbo-opleiding informatica. ‘Naar omstandigheden gaat het heel goed. Hij doorloopt het mbo fluitend, zal het hbo ook fluitend doorlopen en zal waarschijnlijk academisch niveau met gemak halen,’ verwacht zijn advocaat.

Samen hebben ze vorig jaar rond de tafel gezeten met de directie van de William Schrikker Groep. Tegenover Remzi zaten de mensen die hem een normale jeugd hadden ontnomen.

Excuses
Het enige wat hij wilde waren excuses, maar die kwamen er niet. Korver: ‘Hij werd nog altijd behandeld of hij niet goed bij zijn hoofd was. Ze spraken uitermate belerend tegen hem. We zijn opgestapt. Nu wordt het een rechtszaak.’

Behalve erkenning wil Remzi ook een schadevergoeding voor de foute diagnoses en de carrière die hem is ontnomen. De schadeclaim zal waarschijnlijk in de tonnen lopen.

Volgens de William Schrikker Groep is er echter ‘zorgvuldig gehandeld’. ‘Er zijn altijd externe deskundigen geweest die ons adviseerden. We hebben nooit alleen beslist,’ zegt woordervoerder Ab Veen. Volgens de raadsman heeft de rechter zich blindgestaard op de rapportages van de voogdij-instelling. ‘De ouders waren er niet, en Remzi kon niet voor zichzelf opkomen. Helaas komen dit soort horrorverhalen in de jeugdzorg vaker voor.’
Lees ook

Written by marcel1961

oktober 6, 2014 at 8:12 pm

Geplaatst in belangrijk

WSG wordt gekielhaald

with one comment

Met een IQ van 118 is Remzi Cavdar bovengemiddeld slim. Toch woonde de 20-jarige student de helft van zijn leven in instellingen voor geestelijk gehandicapten. Deskundigen dachten dat de jongen zwakzinnig was. Remzi wil nu excuses én een schadevergoeding.

Het heeft de vrouw haar baan gekost, maar zij heeft wel voor elkaar gekregen dat Remzi op zijn 16de uit de instelling kwam
Advocaat Korver
Remzi heeft vrienden, houdt van voetbal, doorloopt met het grootste gemak het laatste jaar van het mbo en heeft een ict-bedrijfje. Op het eerste gezicht een doodnormale jongen.

Maar zijn jeugd was allesbehalve normaal. De jongen, kind van Turkse ouders, wordt op zijn 4de uit huis geplaatst. Volgens hulpverleners is de kleuter zwaar verwaarloosd en heeft hij een grote ontwikkelingsachterstand opgelopen.

Remzi heeft het niveau van een 6 maanden oude baby: hij loopt niet, stoot enkel geluiden uit en weet niet wat speelgoed is. Remzi, die als zwakbegaafd wordt bestempeld, heeft vermoedelijk 2 jaar in totale afzondering met zijn moeder in Amsterdam geleefd. De buren weten niet van zijn bestaan. Remzi’s moeder is psychisch ernstig in de war en wordt opgenomen in een kliniek. Zijn vader zit in de gevangenis in Portugal.

Sindsdien gaat de kleuter tehuis in, tehuis uit met steeds opnieuw een andere diagnose. ‘Hij werd vanaf zijn 4de tussen de zwakbegaafden gezet, terwijl er constant signalen waren dat hij daar niet thuishoorde. Het was een levende nachtmerrie,’ beschrijft advocaat Richard Korver, die op verzoek van Remzi het woord voert.

Intelligent ventje
Op school komt de jongen in een klas met autisten terecht, later zit hij tussen de kinderen met gedragsproblemen. Er is volgens advocaat Korver maar één iemand die doorheeft dat Remzi een normaal intelligent ventje is. En dat is Bep, de vrouw die Remzi begeleidt als hij op zijn 9de even thuis bij zijn ouders woont.

Ondanks haar bemoeienis woont de jongen tot zijn 16de tussen zwakbegaafden en kinderen met gedragsproblemen. Een besluit van de William Schrikker Groep, de instelling waar Remzi van 1998 tot 2010 onder toezicht staat. ‘Het heeft de vrouw haar baan gekost, maar zij heeft wel voor elkaar gekregen dat Remzi op zijn 16de uit de instelling kwam,’ zegt advocaat Korver. Bep wil volgens de raadsman in de luwte blijven.

Ook Remzi’s ouders betwijfelen geregeld of hun kind wel op de goede plek zit. Vader Israf: ‘Remzi heeft in een instelling gezeten waar kinderen alleen maar in bed lagen. Daar hoorde mijn zoon niet tussen.’ Voor zijn neus ligt een dikke stapel papier. Het zijn tientallen rapportages van deskundigen, die volgens de vader steeds iets anders constateerden. ‘De uitslagen van de IQ-testen waren ook steeds anders. We wisten niet wie we moesten geloven.’ Ook kopieerde zijn zoon soms negatief gedrag van huisgenoten, vertelt hij.

Israf bladert in een vergeeld fotoboekje. De kleine Remzi kijkt met heldere ogen in de camera. ‘Er zijn veel fouten gemaakt. Dit mag nóóit meer gebeuren,’ zegt de vader bars.

Fluitend
Een IQ test in 2005 wijst een score van 108 uit, wat gelijk staat aan een gemiddeld intelligentieniveau. Maar het duurt nog 1,5 jaar voor Remzi de instelling voor geestelijk gehandicapten verlaat.

Hij verhuist naar een instelling voor kinderen met ernstige gedragsproblemen. Als enige van zijn klas mag hij naar het vmbo-t.

In 2008 volgt een nieuwe IQ-test, met een spectaculaire score van 118. Pas 2 jaar later, als Remzi 17 is, kan hij terug naar zijn ouders. Nu woont hij op kamers in Zaandam. Dit jaar wil hij beginnen aan de hbo-opleiding informatica. ‘Naar omstandigheden gaat het heel goed. Hij doorloopt het mbo fluitend, zal het hbo ook fluitend doorlopen en zal waarschijnlijk academisch niveau met gemak halen,’ verwacht zijn advocaat.

Samen hebben ze vorig jaar rond de tafel gezeten met de directie van de William Schrikker Groep. Tegenover Remzi zaten de mensen die hem een normale jeugd hadden ontnomen.

Excuses
Het enige wat hij wilde waren excuses, maar die kwamen er niet. Korver: ‘Hij werd nog altijd behandeld of hij niet goed bij zijn hoofd was. Ze spraken uitermate belerend tegen hem. We zijn opgestapt. Nu wordt het een rechtszaak.’

Behalve erkenning wil Remzi ook een schadevergoeding voor de foute diagnoses en de carrière die hem is ontnomen. De schadeclaim zal waarschijnlijk in de tonnen lopen.

Volgens de William Schrikker Groep is er echter ‘zorgvuldig gehandeld’. ‘Er zijn altijd externe deskundigen geweest die ons adviseerden. We hebben nooit alleen beslist,’ zegt woordervoerder Ab Veen. Volgens de raadsman heeft de rechter zich blindgestaard op de rapportages van de voogdij-instelling. ‘De ouders waren er niet, en Remzi kon niet voor zichzelf opkomen. Helaas komen dit soort horrorverhalen in de jeugdzorg vaker voor.’

als u dit leest dan komen hier alle smerige vuile hondse middellen naar voren die de WSG gebruikt om deze jongen te behouden het gaat hier nml om € 400.000,-/jr
hoe kom je hier aan nml ots en uhp = €8.000,- + € 42.000,- dit bedrag maal de zorgindicatie zwaarte is hier 7 dus 7 x € 50.000,- + €50.000,-

Volgens de William Schrikker Groep is er echter ‘zorgvuldig gehandeld

zoals je al ziet volgens dus is het waar
ik kan u zeggen en vele zullen het mij eens zijn van zorgvuldigheid is hier totaal geen sprake wel van zeer grove nalatigheid met ernstige gevolgen

als er constant signalen zijn dat de jongen daar niet thuis hoort
als er tot minimaal 2 x IQ van 108 en 118 uit komt
een hulpverlener BEP de grond inboren ,vertrappen ,verguisen en haar laten ontslaan
en als de jongen 18 jr is en nog belerend toespreken

hoe heb je dan het lef in je gore donder om dan nog te spreken van wij hebben zorgvuldig gehandeld
ze zullen wel bedoelen wij hebben alles in het werk gesteld om deze jongen voor ons te behouden
wij hebben nooit alleen beslist zegt de contactgestoorde Ab Veen
iedereen weet dat de Wsg altijd alleen beslist want als andere mee mogen beslissen dan krijgen ze hun zin niet .

kort om de WSG is niets anders dan een kinderhandelende organisatie die alle jeugdzorg wetten overtreed de privacy wetten overtreed , kinderen in hun instellingen laat mishandelen ,aanranden ,verkrachten, zie commissie Samson, en gewoon misdaden jegens de mensheid plegen.

en de raad v kindrb en de kinderrechters doen hier gewoon aan mee
kinderrechters hebben nml in 6 jr het zinnetje
we moeten ergens van uit gaan geleerd ipv rechten en treden dus op als vazal van de WSG.

Written by marcel1961

september 12, 2014 at 9:44 pm

Geplaatst in belangrijk

jeugdzorg ,wsg, rvdk een criminele kinderhandelende organisatie

leave a comment »

In voorlopige hechtenis: jeugdzorg moet op de schop

Dat wat me bezighoudt, wordt soms ook weerspiegeld in de dingen om me heen. Noem het een voorbode, of een teken, of een mooie samenloop van omstandigheden. Noem het symboliek. Nu ik me al enkele dagen in de problematiek van de jeugdzorg in Nederland verdiep, is het schijnsel van de ondergaande zon op een schilderij in mijn huiskamer bijzonder treffend. Het is een vingerwijzing naar wat er mis is met de jeugdzorg, naar wat er mis is met de mensen in deze tak van zorgindustrie. Want dat is het, een industrie, niets meer en zelfs minder.

Sven Snijer, schrijver en ervaringsdeskundige waar het Bureau Jeugdzorg betreft, plaatste deze link via Facebook gisteren: Regeling normbedragen jeugdzorg. Daarin kun je zien dat er aardig wat geld gemoeid is met de opvang en uithuisplaatsing van kinderen. Er heerst geen wij-zorgen-voor-uw-kind-model, maar een verdienmodel waarin het kind slechts een product is. Eenzelfde typering hanteert SP-kamerlid Nine Kooiman in een email correspondentie met Sven Snijer: “Mijn grootste zorg is dat provincies vaak eisen van jeugdzorginstellingen dat zij productie draaien. Anders krijgen zij het jaar daarop minder begroot.” Zo wordt er gepraat over mensen, over kinderen die doorgaans enorm kwetsbaar zijn. Als je hier klikt, tref je een stuk van iemand die zich niet wilde laten meeslepen door wat er gezegd werd over de financiële motieven binnen de jeugdzorg. Een scriptie van Karin Siebelt uit 2008 deed echter van gedachten veranderen!

“De overheidsbijdragen zijn zo opgebouwd dat de instantie er financieel op achteruit gaat als zij minder kinderen uithuis plaatsen. Aangezien zij die financiën hard nodig hebben om te blijven bestaan, wordt hun basisdoel dus zoveel mogelijk kinderen in pleegzorg krijgen.”

Anno 2014. Klik hier voor de vergoedingen die een pleeggezin ontvangt per pleegkind. Op verschillende Facebook-pagina’s branden discussies los. De beheerder van de Stop Jeugdzorg Leugens pagina in Facebook levert niet geheel onterecht het volgend commentaar: “Als je deze bedragen wegzet, tegen wat ouder aan Kinderbijslag ontvangen , kan je beter pleegkinderen nemen dan eigen kinderen. Ook zouden alleenstaande ouders met dit soort bedragen niet in de problemen komen.”

In een documentaire van Zembla uit 2011, Misbruikt onder toezicht, is te horen welke bedragen de pleegouders per pleegkind kregen. Bureau Jeugdzorg Noord-Brabant, welke momenteel in opspraak is vanwege de uithuisplaatsing van de 6-jarige Hansje uit Oss, komt in de documentaire geregeld in beeld, maar is als mede-verantwoordelijke voor het falen van het jeugdzorgstelsel in dit specifiek voorbeeld niet voor de rechtbank gedaagd.

De moeder van Hansje heeft naast haar persoonlijk Facebook-profiel een algemene pagina in het leven geroepen waar ze nieuws over haar gevecht om Hansje thuis te krijgen met het publiek deelt: HANS Hulp Aan Nederlandse Slachtoffers. Meningen en reacties daar zijn verdeeld, zoals te verwachten, maar wie de grote lijnen niet uit het oog verliest en zich niet stoort aan enkele onbeschofte opmerkingen, ziet dat het incident in Oss veel losmaakt. Er is nu breeduit aandacht voor de al jarenlang aanhoudende misstanden rondom de jeugdzorg. Ouders en kinderen die zelf in het jeugdzorgtraject verstrikt zijn geraakt, kunnen hun ervaringen delen op Jeugdzorg Slachtoffers waar tot nu toe zeer schrijnende verhalen zijn geplaatst. Er is een mechanisme in beweging gezet dat hoe dan ook tot iets moet gaan leiden, al is nu nog niet duidelijk wat de uiteindelijke resultaten of gevolgen zullen zijn, voor zowel de jeugdzorg als instantie en jeugdzorg als zorg en sociale interactie in een samenleving.

Jeugdzorg moet op de schop. Dit bleek uit het jaarrapport 2013 van de Inspectie Jeugdzorg dat in mei eerder dit jaar verscheen. Meldingen van jongeren en ouders waren met 33% gestegen en in totaal was het aantal klachten in tien jaar tijd vertienvoudigd, aldus de rapportage. Een andere invalshoek met eenzelfde conclusie vinden we bij familierechtadvocaat Sarah Köller, die ten behoeve van een cliënt (pleegmoeder) de nodige vraagtekens bij het functioneren van Bureau Jeugdzorg oppert.

“Bureau Jeugdzorg raakt verstrikt in de eigen rapportages. Rapportages die grotendeels herhalingen zijn van de eerdere rapportages. Knip en plakwerk. Gezinsvoogden die elkaar opvolgen, met verlof gaan, ziek worden. Gezinsvoogden die soms erg onervaren zijn en die soms niet in staat zijn om in complexe zaken het overzicht te behouden maar desondanks een standpunt innemen. Waar is de kinderrechter vraag ik mij af, als weer een niet feitelijk onderbouwd rapport opgesteld door jeugdzorg, voetstoots voor waar wordt aangenomen en een uithuisplaatsing wordt verlengd in een zaak waarvan de ouders menen dat hun kind weer thuis kan wonen. Kritische vragen over de inhoud, onderbouwing en totstandkoming van een rapport worden vaak niet gesteld. ”

“Bureau Jeugdzorg moet op de schop om de kwaliteit van de jeugdbescherming in Nederland te verbeteren.”
Geplaatst door MetDeZachteG op woensdag, juni 18, 2014
Dit e-mailen
Dit bloggen!
Delen op Twitter
Delen op Facebook
Delen op Pinterest

Labels: bureau jeugdzorg, hansje, inspectie jeugdzorg, irme van der heijden, misbruikt onder toezicht, sarah köller, sven snijer, zembla

Written by marcel1961

augustus 13, 2014 at 8:20 pm

Geplaatst in belangrijk

van jeugdzorg tot kinderhandel

leave a comment »

David Owen, een medicus introduceerde het volgende

                                              'het hubris-syndroom',

een bipolaire persoonlijkheidsstoornis van mensen ,

die denken dat zij buitengewone gaven hebben .

om buitengewoon moeilijke opdrachten,

op een buitengewone wijze te realiseren.

De symptomen van het syndroom zijn onder andere dat mensen zich volledig met de organisatie waar ze werken te identificeren.

‘L’état c’est moi’, ‘de staat, dat ben ik’, zei de Zonnekoning.

Ze hebben meestal ook een soort messiaanse boodschap en een overdreven geloof in zichzelf.

Tijdens hun werk raken ze vaak in een steeds groter isolement en verliezen het contact met de werkelijkheid

Ze aanvaarden dat isolement omdat ze denken dat anderen hen toch niet begrijpen.

Geestesziekte

Ieder mens heeft trekjes van iedere geestesziekte. Iedereen is wel eens euforisch of depressief, of vereenzelvigt zich weleens teveel met waar hij mee bezig is en iedereen denkt wel eens dat anderen hem niet begrijpen.
Het wordt pas een ziekte als je veel van die kenmerken tegelijk hebt en het zelf niet beseft.
en dat is in veelvoud aanwezig bij jeugdzorg blijkt uit onderzoek

Totale verblinding

Het is niet de ronkende zelfgenoegzaamheid die ons het meest stoort. Meer jeugdzorg mensen lijden daar aan.
Maar het verdringen van iedere twijfel over de juistheid van hun handelen en de totale verblinding voor mogelijk negatieve gevolgen.

Jeugdzorg en de ‘negatieve Animus’ – Sven Snijer

Mannelijke en vrouwelijke waarden

Als we de verhouding tussen het bewuste en het onbewuste toepassen op Jeugdzorg als organisatie, en die organisatie vervolgens plaatsen in het maatschappelijke geheel, leidt dat tot verrassende conclusies.

Het uitgangspunt voor de analyse van Jeugdzorg, is de vraag hoe het komt dat zo weinig mensen deze instantie associëren met ‘zorg’ en dat zo velen haar in verband brengen met dwang en machtsmisbruik. Jeugd –Zorg het woord zegt het al, zou moeten staan voor (vooral vrouwelijke) kwaliteiten van helpen, ondersteunen, verzorgen en liefdevol begrijpen.
De aanvullende mannelijke kwaliteiten zouden gelegen moeten zijn in beschermen, onderwijzen en helpen om doelen te realiseren.

Wat we sinds jaar en dag zien, is dat vooral de mannelijke component bij BJZ erg zichtbaar is (overmatig veel dwangmiddelen en te behalen doelstellingen) terwijl het werk vaak door vrouwen wordt uitgevoerd.
In een maatschappij die is ingericht naar vooral mannelijke waarden van geld, macht en succes (voortdurende schaalvergroting) moet Jeugdzorg doelen bereiken.
Niet het helpen van mensen staat centraal, maar het ‘wegwerken van wachtlijsten’.

Tegelijkertijd zijn die wachtlijsten ook weer noodzakelijk voor de groei van Jeugdzorg.

Zoals elk gezond bedrijf, willen ze uitbreiden!
Met wachtlijsten kan er meer geld worden losgepeuterd in Den Haag en dat geld wordt dan weer geïnvesteerd.
Niet in het helpen van gezinnen die dat echt nodig hebben, maar in publiekscampagnes waarin burgers worden opgeroepen nog meer zorgmeldingen te doen.

De hulpverleningsindustrie

Er moeten zoveel mogelijk ondertoezichtstellingen worden uitgevaardigd, want daar zit het geld.

Zorgvuldig onderzoek naar de juistheid van al die zorgmeldingen heeft uiteraard niet zo’n prioriteit.
Een ‘vals alarm’ levert niets op.
Door de definitie van wat er onder kindermishandeling moet worden verstaan een stukje op te rekken, is de melding al gauw ‘goedgekeurd’.
En met een beetje gegoochel voor de kinderrechter (het aandragen van oude gegevens en die een ‘tweede leven’ schenken) kan er een OTS uitgesleept worden, die vaak zonder veel moeite met één of twee jaar verlengd kan worden, simpelweg door de verklaring van de gezinsvoogd dat de cliënt ‘erg tegen werkt’.
Menig verzoek tot hoger beroep is op deze manier door de rechtbank afgewezen.

Hulpverlening in Nederland is een industrie geworden.

Het wordt overheerst door mannelijke waarden van extreme nadruk op preventie, veel dwang en weinig begrip voor – of inzicht in – de gezinssituatie.
Bovendien wordt één belangrijke positieve mannelijke eigenschap (Waarheid / Rede) niet gebruikt, door teveel eigenbelang (ego) van de hulpverlenende organisaties.
[Er wordt bovendien een vreemdsoortige concurrentie tussen hen uitgelokt, door ze van overheidswege te belonen voor elk probleemgeval dat ze in de kaartenbak hebben, i.p.v. ze te belonen voor elk gezin dat door de juiste hulp weer op eigen benen komt te staan.]

Met andere woorden, er is geen discussie over mogelijk. Je kunt als ouders op je kop gaan staan om de feiten aan de BJZ medewerkster duidelijk te maken, maar haar innerlijke overtuiging overheerst alles
vandaar het hubris syndroom

Diskwalificeren van ouders

Hierbij zullen veel AMK / Jeugdzorg-ervaringsdeskundigen onmiddellijk de associatie maken met de talloze oordelen die onderzoekers en voogden uitspreken over de persoonlijkheid van ouders, zonder dat daar enige vorm van psychologisch of psychiatrisch onderzoek aan vooraf is gegaan.

(‘vermoedelijk’ heeft de moeder een persoonlijkheidsstoornis) Deze niet onderbouwde kwalificaties worden zonder enig gewetensbezwaar in rapporten opgenomen en rechters ingewreven. Als ouders hier verontwaardigd op reageren, ‘bevestigt’ dit het feitelijke ongelijk
van de stellingname van de voogdijwerker immers als ze daarop aangesproken wordt,bevestigd zij deze onjuiste stelling door te zeggen dat ze bij haar verhaal bljft.

Ouders moeten weten dat ZONDER tussenkomst van een rechter het AMK, noch de raad, zaken kunnen afdwingen.
Geen hulp, geen kinderen uit huis, geen opvang elders. Dat recht hebben deze instanties niet! Toch geven sommige ouders hier aan gehoor. Wij moeten leren om niet zo gehoorzaam te zijn. We hebben het recht om te weigeren.

en door ook nog lak te hebben aan :
de wet uitvoeringsbesluit jeugdzorg
geen enkel indicatiebesluit is ondertekent door ouders wat wel
moet
geen enkel hvp is ondertekent door ouders en is overlegd met
ouders
is het een beroepsgroep die in feite niks anders doet dan kindermishandeling ,kinderhandel en misdaden tegen de mensheid verrichten

en er alleen gericht op ,om ouders overal de schuld van te geven om zo hun eigen onvermogen te maskeren.

Written by marcel1961

juli 4, 2014 at 3:41 pm

Geplaatst in jeugdzorg

%d bloggers liken dit: